De vorming van muzikale gaven

Het is waar, dat in ieder mens een gevoel voor geluid is ingeplant, maar wanneer dat niet wordt ontwikkeld blijft het latent.
 De mens behoort mooie muziek en zang te horen.
 Soms kan een enkele harmonie voor altijd een gevoel voor schoonheid opwekken.
Toch is de onwetendheid groot wanneer de beste wondermiddelen in het gezin vergeten zijn.
Vooral wanneer de wereld beeft van de haat is het nodig de oren van de jonge generatie snel te openen.
Wanneer men niet begrijpt wat muziek betekent, is het ook niet mogelijk de geluiden van de natuur te verstaan, en dan is het natuurlijk ook niet mogelijk aan de muziek der sferen te denken. Alleen lawaai is dan begrijpelijk voor het bewustzijn van de onwetende.
 Het gezang van een waterval, rivier of oceaan zal dan niet meer zijn dan gebulder.
 De wind zal geen melodie laten horen en niet in de bomen weerklinken als een gewijde hymne.
 De beste harmonieën verdwijnen voor het ongeopende oor.

Agni Yoga

De filosofie achter MftW, stap 4 van 4: Doen!

Inspiratie

Ontspullen, consuminderen, creëren, allemaal mooi natuurlijk… Maar uiteindelijk moet er toch een keer een moment komen waarop we daadwerkelijk tot actie zullen overgaan. Het meest wezenlijke is immers gewoon het simpelweg doen. Ook al hebben we om de een of andere reden misschien maar weinig inspiratie kunnen opdoen van te voren. Vaak blijkt dan toch dat wanneer we eenmaal beginnen, die ontbrekende inspiratie dan vanzelf wel komt. Uit persoonlijke ervaring weet ik dat wanneer ik bezig ben met het schrijven van een song, ik eigenlijk alleen maar hoef te beginnen met spelen. Het liefst rond het basisidee wat ik misschien al had. Spelen en gewoon laten gebeuren. Schijnbaar plotselinge uitstapjes binnen het muzikale frame of een ‘accidental gitaarlick’ kunnen vaak de opmaat zijn voor een nieuwe passage binnen je song (althans voor de instrumentalist).

Boom met vruchten.

Doordat je mind vrij is van allerlei fysieke en non-fysieke ballast heb je de weg vrijgemaakt om de boel weer lekker te laten stromen. Er is energie vrijgekomen om al die muziek die zich als het ware heeft opgeslagen in je onbewuste opslag te kanaliseren. Ik vergelijk dit proces ook wel eens met het lopen door een denkbeeldige boomgaard waarbij je gaandeweg de vruchten aan het plukken of rapen bent. Muzikale vruchten als in noten en akkoorden, zo voor het oprapen! Alles is er namelijk eigenlijk al, je hoeft het alleen maar te zien of liever gezegd te voelen in dit geval. De muziek komt vanzelf tot jou en meestal niet andersom, althans zo ervaar ik dat. Dit zijn de magische momenten waarin we als met zand spelende kinderen de meest mooie creaties weten te maken die we met het hoofd niet kunnen bedenken.

Het wiel bestaat al

Soms lijkt het wel eens onmogelijk om nog iets nieuws te laten ontstaan daar er al zoveel muziek gecomponeerd is binnen allerlei genres. Dat kan dan wel zo zijn, alleen vergeten we dan even dat we ook nog onze eigen persoonlijke handtekening hebben waarmee we het verschil kunnen maken. Als illustrerend voorbeeld zou ik even de Beatles song ‘With a little help from my friends‘ willen aanvoeren. Die kennen we natuurlijk allemaal, maar luisterend naar de uitvoering van Joe Cocker lijkt het toch om een compleet andere song te gaan. De kunst blijkt eigenlijk geen kunst te zijn zolang de weg maar vrij is voor het opdoen van de nodige inspiratie. Trouwens, wanneer heb jij zelf voor het laatst in de zandbak gespeeld?

 

 

De filosofie achter MftW, stap 3 van 4: Creëren

Schone lei

Na ‘ontspullen‘ en ‘consuminderen‘ (belicht in de twee voorgaande Blogs), willen we nu graag aandacht besteden aan onze derde pijler: het relatief simpele begrip ‘creëren. Het is natuurlijk voor de hand liggend om na al die opruiming tijdens stap 1 & 2 met nieuwe ideeën aan de slag te gaan. Bij het woord ‘creëren’ denken we al gauw aan een meer rationele manier van benadering. Voor ons hoeft dat niet persé zo te zijn. Het is meer zo dat de antennes tijdens het creëren allemaal weer open gaan staan voor nieuwe inspiratie.

 

 

Nieuwe inspiratie

Als voorbeeld: Een goeie wandeling of een moment helemaal voor mezelf en de boel kan weer vanzelf gaan stromen. Waar dan tijdens zo’n nieuw ‘creëer-moment’ een mogelijke focus komt te liggen is natuurlijk verder afhankelijk van wat zich dan aandient. Voor mij persoonlijk is het vaak zo dat wanneer ik echt even ga stilstaan bij een bepaald object, onderwerp of hetgeen me dan boeit op dat moment en daar dan als het ware op inzoom, er een bepaalde sfeer bij ontstaat die dan ook weer kan uitnodigen om daar bepaalde klanken bij te gaan horen. Vraag me niet hoe dat werkt maar bij mij werkt dat meestal zo. Het is een soort spel wat eigenlijk min of meer vanzelf in gang wordt gezet. Het enige wat ik hoef te doen is dit moment proberen vast te leggen zodat ik er later eventueel mee verder kan gaan. In praktische zin is dat tegenwoordig met een van die handige digitale gadgets heel eenvoudig. Een melodielijn zingen of een ritmische groove benaderen, of een combi van beiden is vaak in beginsel al genoeg.

Focus vasthouden

Later, thuis, volgt dan de eventuele verdere uitwerking en invulling van instrumentatie. De kunst is dan om je tussentijds niet af te laten leiden door al die eerder besproken prikkels zodat je de focus vast kunt houden en je de inspiratie kunt laten blijven stromen. Het klinkt allemaal heel simpel zo toch? En dat is het vaak ook! Men zegt wel eens: ‘ De mooiste dingen komen vaak tot stand in stilte’. Ik kan dat beamen hier.

Onze vierde en laatste pijler gaat over het logische vervolg, namelijk het simpelweg uitvoeren, ook wel gewoon doen genoemd.

De filosofie achter MftW, stap 1 van 4: Ontspullen

In een razendsnelle maatschappij als de onze is het vaak moeilijk om je voor langere tijd achtereen op één ding te focussen. Alles vraagt onze aandacht, bijna 24/7. Bedenk bijvoorbeeld eens hoeveel van die digitale geluidjes op een dag om ons heen afgaan bij een melding op een van de social media.

  1. ‘ontspullen’
  2. consuminderen
  3. creëren
  4. uitvoeren (= doen!)

Deel 1 : ‘ontspullen’

Focus

In een razendsnelle maatschappij als de onze is het vaak moeilijk om je voor langere tijd achtereen op één ding te focussen. Alles vraagt onze aandacht, bijna 24/7. Bedenk bijvoorbeeld eens hoeveel van die digitale geluidjes op een dag om ons heen afgaan bij een melding op een van de social media. Heel moeilijk om je daarvoor compleet af te sluiten. Ook al lukt het je om voor bepaalde tijd je eigen smartphone of computer uit te zetten, er gaat altijd wel in je directe omgeving een ander toestel af. Er is hier in Nederland bijna geen plek meer te vinden waar je even niet herinnerd wordt aan de waanzin van onze doorrazende maatschappij. En dat terwijl je je die dag zo desperate op dat ene ding probeert te focussen. Voor ons is dat bijvoorbeeld zo’n improvisatie moment van waaruit wij vaak onze songs laten ontstaan (Well).

‘ontspullen’

Toch is het mogelijk om in ieder geval de ruis in je hoofd te reduceren op momenten dat het gewenst is. Stel, ik besluit op een middag te gaan studeren op mijn gitaar. Daarvoor heb ik focus nodig. Telefoon en computer staan uit, maar nog steeds onrust! Te veel dingen om me heen, te veel prikkels. Weg ermee? Ja inderdaad, weg ermee! Hoeveel troep kan een mens in zijn huis of werkplek verzamelen zonder direct doel? En hoeveel daarvan zou je eigenlijk kunnen missen? Best wel veel, ontdekten wij. De laatste maanden hebben we wagens vol overtollige spullen weggebracht naar de kringloop of vuilnisstort. En dat ruimt op! En daarmee ook vaak die onrust in het hoofd… Alleen overhouden wat je écht nodig hebt, helpt je bij het focussen op wat je écht belangrijk vindt. Althans, zo werkt het voor ons…

Volgende keer, het voor ons logische gevolg: ‘consuminderen’

Kinderlogica

Een paar maanden terug heb ik het boekje: ‘Omdenken is stom’ van Berthold Gunster gelezen. Met plezier kan ik u melden. Bladerend door dit leuke, veelal uit kindercitaten opgebouwde kleurrijke boekje, bracht het keer op keer een smile on my face. Herkenbare kinderuitspraken over zaken waar wij als volwassenen vaak heel anders tegenaan hebben ‘leren’ kijken. En precies dat laatste triggerde mij enorm om de wereld weer eens door een andere bril te zien, namelijk door die van een paar kinderogen.

Omdenken is stom

Een paar maanden terug heb ik het boekje: ‘Omdenken is stom’ van Berthold Gunster gelezen. Met plezier kan ik u melden. Bladerend door dit leuke, veelal uit kindercitaten opgebouwde kleurrijke boekje, bracht het keer op keer een smile on my face. Herkenbare kinderuitspraken over zaken waar wij als volwassenen vaak heel anders tegenaan hebben ‘leren’ kijken. En precies dat laatste triggerde mij enorm om de wereld weer eens door een andere bril te zien, namelijk door die van een paar kinderogen.

De schrijver neemt ons mee langs tal van vraagstukken waar kinderen in een leeftijd van tussen de 3 en 10 jaar hun oplossing voor bedenken. Zo sla ik het boek open op een willekeurige bladzijde en de volgende uitspraak: ‘Je bent alleen verdwaald als je per se ergens heen wilt’. Precies, dacht ik! Hoe treffend deze zin. Ik dacht na over wat volwassenen zichzelf wel niet tot doel kunnen stellen…

Speeltuin

We herinneren ons natuurlijk onze jeugd in grote lijnen wanneer we druk doende waren in de zandbak of in de speeltuin. Daarbij dachten we niet zo veel na over wat we aan het doen waren. We deden het gewoon… Zin of onzin, het maakte allemaal niet uit. We waren bezig en vermaakten onszelf. Maar wel binnen een fantasierijke wereld waarin alles mogelijk was.

Wanneer ik me nu bedenk dat dat nou precies de manier is waarop ik samen met Susan Jane invulling probeer te geven aan onze muziek dan prijs ik mezelf weer gelukkig dat ik als volwassene weer in de zandbak mag spelen en niet na hoef te denken maar weer mag creëren. De muziek komt als het ware tot ons, terwijl we nergens naar op zoek zijn…

Joining forces

It has been almost one year ago since Susan Jane and I decided to join forces as songwriters. Since our first attempts in that writing process, a lot has happened. We started with just a few rough ideas where we had some kinda groove going on, or a guitar lick to vamp on. Then the words and melody came, and before we knew, we had almost 20 songs to start with.

It has been almost one year ago since Susan Jane and I decided to join forces as songwriters. Since our first attempts in that writing process, a lot has happened. We started with just a few rough ideas where we had some kinda groove going on, or a guitar lick to vamp on. Then the words and melody came, and before we knew, we had almost 20 songs to start with. Pretty soon we became aware of the fact that we were good in improvising music on the spot. And that’s how many of our songs were created in the first place. Once we felt the time right to record our material, we kind of had to learn first how to translate a pure improvisation into a more concrete song structure.

music-ft-well-thp-watermerk-1372-kleur

Debut album

We selected 11 original songs for our debut album and plan to release this album at the beginning of 2017. As for the material, most songs turned out to be related to everyday issues and challenges in our lives, rather than singing personal love songs. We consider ourselves as two individuals who are strongly aware of the world we live in and we are most willing to connect with others who share our ideas of living in harmony with this fragile planet.

There’s more to music

Susan and I have different musical backgrounds but we share the same heartbeat when it comes to music. We never feel we play the music but we’re living it while performing. For both of us, it’s just a natural thing to do without any pre-thoughts. As for me personally, it’s a total different experience, considering my own musical past, where I used to play in various bands with lots of ego stuff going on. Music from the Well has nothing to do with that ego, we just want to share our music and thoughts.

rainbow

Be the music everywhere

We also strongly believe music connects all of us around the globe and therefore it is a pretty strong way to communicate with people from a different background. Where there is some kind of recognition, there is mostly mutual respect. Musicians like George Harrison, Ry Cooder, Paul Simon, Peter Gabriel, Sting, Joni Mitchell and many other kindred spirit musicians showed us already how to build bridges with different cultures. In this awareness we found ourselves inspired. ‘Be the music everywhere’.

 

Bewaren